โอย…ตั้งแต่ไอ้ตัวเล็กคลานเป็น ปีนเป็น และกำลังจะยืนเป็นก็ทำให้ป๊าม้าปวดหัวกันพอควร ตั้งแต่หมี่ฮุ้นคลานจนตกเตียงคราวที่แล้ว แทนที่จะระมัดระวังตัวเองมากขึ้น กลับยิ่งได้ใจ คราวนี้ปีนมั่วเลย หมอนกั้นคอกไว้ก็เอาไม่อยู่ สงสัยต้องหาซื้อคอก หรืออุปกรณ์กั้นเตียงอะไรซักอย่างมาใช้แล้ว หรือไม่ก็คงต้องหาเตียงเด็กใหม่อีกซักเตียงหนึ่ง อันนี้ดูใช้ได้ แถมยังทำเป็นเตียงใหญ่ตอนโตแล้วได้ด้วย น่าสนใจ
ตอนนี้พอหมี่ฮุ้นตื่นปุ๊ปก็จะเริ่มคลานและปีนทันที ไม่มีอยู่นิ่ง เลยคลาดสายตาไม่ได้เลย เมื่อกี๊ป๊าเลยบอกม้าว่าเดี๋ยวจะตัดขาหมี่ฮุ้นทิ้งซะเลย จะได้นอนนิ่งๆเอิ๊กอ้ากเหมือนเดือนที่แล้ว ฮ่า
มันก็คงเป็นเรื่องปกตินะ คนเราพอได้เรียนรู้ว่าสามารถทำอะไรได้ หรือมีอิสรภาพทำอะไรซักอย่างแล้ว จะไปจำกัดสิทธินั้นก็คงยาก หมี่ฮุ้นรู้ว่าสามารถพลิกคว่ำแล้วคลานได้ คราวนี้ไม่เคยที่จะนอนหงายให้ใส่แพมเพิร์สนิ่งๆเลย
งั้นต่อไปโตแล้ว พอหมี่ฮุ้นรู้ว่า อยู่กับเพื่อนนอกบ้านทำอะไรก็ได้ ไม่ต้องมีคนมาบังคับ หมี่ฮุ้นจะกลับบ้านมาทำไมล่ะเนี่ย…เอ คิดไกลไปรึเปล่าหว่า 
