ป๊ะป่า ม้าหม่า

ตั้งแต่สามสี่วันที่แล้ว หมี่ฮุ้นก็เริ่มเปล่งเสียงเป็นคำว่า “ป๊ะป่า ม้าหม่า” ได้ (สำเนียงฝรั่งนะเนี่ย) แต่ได้แบบมั่วๆซั่วๆ ไม่รู้ว่าความหมายของมันคืออะไร รู้แต่ว่าตอนงอแง ไม่พอใจ เวลาพูด ป๊ะป่า ม้าหม่าแล้วเหมือนจะทำให้สถานการณ์ดีขึ้น

แต่โดยมากมักจะพูดว่า “ม้าหม่า” มากกว่า เพราะว่าพูด “ม้าหม่า” แล้วเห็นผลกว่า ม้าหม่าปุ๊บ นมมาปั๊บ พูดป๊ะป่าแล้วก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา แต่จำต้องพูดเพราะว่าโดนป๊ะป่ากรอกหูทุกวันตั้งแต่ยังอยู่ในท้องด้วยซ้ำ ถ้าไม่พูดเดี๋ยวจะยิ่งโดนไอ้ตัวป๊ะป่าเซ้าซี้อีกแน่ๆ

แต่สรุปแล้ว ทำเป็นตัวอย่างดีกว่าพูดครับ เห็นได้ชัดเลย เพราะแม่หมี่ฮุ้นนานๆจะสอนให้เรียกซักที แต่พอเรียกแล้วหมี่ฮุ้นมักจะได้ผลตอบแทนคุ้มค่า เช็ดอึล้างก้น กินนม กล่อมนอน ได้ผลทันตาเห็น แต่ปะป๊าน่ะ เรียกแล้วก็ได้แต่เข้ามาฟัดซักสองที แถมยังเอาหนวดหรอมแหรมมาถูแก้มหนูให้ได้รำคาญอีกต่างหาก บางครั้งหนูแค่อยากเอาใจเลยหัวเราะเอิ๊กอ๊ากให้ได้ยินบ้าง แต่ก็นั่นแหละ หนูจำต้องเรียกบ้างเพราะกลัวปะป๊าจะน้อยใจ

ตอนนี้หมี่ฮุ้นอายุครบเจ็ดเดือนแล้ว เริ่มซนมากขึ้น ตื่นปุ๊บคลานทันที ไม่มีหยุดนิ่ง เลยทำให้ลงไปนอนแอ้งแม้งข้างเตียงเป็นครั้งที่สองแล้ว

จากรูปจะเห็นว่าหมี่ฮุ้นมีฟันขึ้นสองซี่แล้ว ชอบใช้งานฟันทั้งสองซี่นี้มาก คว้าอะไรเป็นจับกัดตลอด เห็นกรามเล็กๆฟันเล็กๆอย่างนี้ กัดเจ็บมาก โดยเฉพาะนิ้วป๊านิ้วม้าจะกัดเจ็บเป็นพิเศษ ทีนิ้วตัวเองล่ะแค่อมๆเท่านั้นเอง

อีกอย่างที่หมี่ฮุ้นชอบเล่นมากก็คือเป่า แบบผมกำลังนอนชันเข่าอยู่ดีๆ หมี่ฮุ้นก็คลานมาเกาะแล้วก็เอาปากเป่าหัวเข่าผม เละไปหมด ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าเด็กวัยนี้ไปเรียนการเป่าปาก เล่นน้ำลาย เป่าพุง เป่าหัวเข่ามาจากไหน ไม่ได้มีใครสอนมันซะหน่อย แต่เท่าที่ลองถามดูปรากฏว่าทำเหมือนๆกันหมด มันอยู่ในยีนหรือยังไงกัน

สองอาทิตย์ที่ผ่านมานี่มาม้าปาป๊างงกับหมี่ฮุ้นมาก ไม่รู้มาม้าเผลอกินสเตียรอยด์เข้าไปหรือยังไง หมี่ฮุ้นจากที่เพิ่งนั่งหลังตรงเองได้ตอนครบหกเดือนเมื่อประมาณสองอาทิตย์ก่อน ก็เริ่มกระดืบไปข้างหน้าเป็น หลังจากนั้น 1-2 วันก็คลานอย่างเป็นทางการ เสร็จก็สามารถยันตัวเองจากท่านอนขึ้นมานั่งได้เอง แล้วก็คลานเอาจริงเอาจัง ทีแรกก็ยังปล่อยให้คลานบนเตียงโดยเอาหมอนกันไว้รอบๆไม่ให้ตกเตียงได้ แต่เมื่อสองคืนก่อนขณะที่มาม้ากำลังซักผ้าเช็ดหน้าหมี่ฮุ้นง่วนอยู่ ปาป๊าก็ดูหนังผีกำลังมันได้ที่ มาม้าก็ได้ยินเสียงตึง! หันไปที่เตียง อ้าว! ทำไมบนเตียงไม่มีหมี่ฮุ้น มาม้าใจหายวาบ มองไปเห็นหมี่ฮุ้นลงมานอนแอ้กอยู่ข้างเตียง ปาป๊ามาม้าวิ่งไปหา หมี่ฮุ้นก็ร้องไห้จ้า ปรากฏว่าหมี่ฮุ้นเกิดยันขายืนขึ้นเองได้แล้ว ก็เลยหัวทิ่มข้ามหมอนตกลงมา ดีที่ไม่เป็นอะไรมากนอกจากได้หัวโนมาประดับหน้าผากเป็นอันแรกของชีวิตหมี่ฮุ้นน้อย…

ปล. Another first ฟันซี่แรกโผล่ออกมาแล้วจ้ะ ดีที่ไม่มีอาการร้องไห้โยเยอย่างที่ได้ยินมา อึดดีจริงๆเลยลูก

วันนี้หมี่ฮุ้นนั่งทรงตัวอยู่ได้ด้วยตัวเองนานทีเดียว ดีที่เก็บภาพวิดีโอไว้ได้
มีแกลเลอรี่ใหม่ให้ดูด้วยครับ รูปไม่เยอะเท่าไหร่

วันนี้หมี่ฮุ้นตัวร้อน วัดอุณหภูมิที่จั๊กกะแร้ได้ 37.8 องศา ป๊าม้าตกใจมาก กลัวลูกชัก ในขณะที่หมี่ฮุ้นยังทำหน้าทะเล้นได้อยู่ ให้กินยาลดไข้ไปแล้วครึ่งช้อนชา เช็ดตัวแล้ว ดูเหมือนจะดีขึ้น
โปรดติดตามตอนต่อไป

edit: หมี่ฮุ้นหายแล้ว ไข้ลดแล้ว วัดจั๊กกะแร้ได้ใหม่ที่ประมาณ 36.5

ลืมบอกไปว่า เมื่อตอนที่พาหมี่ฮุ้นไปฉีดวัคซีนอาทิตย์ที่แล้ว หมอถามว่าหมี่ฮุ้นคว้าจับ เป็นหรือยัง พร้อมกับทดลองเอากระดิ่งมาสั่นตรงหน้าหมี่ฮุ้น ซึ่งหมี่ฮุ้นก็ได้แต่มองตามตาแป๋ว ยิ้มแก้มปริ แต่มือไม่กระดิก
กลับมาบ้านวันรุ่งขึ้น ปรากฏว่าอยู่ดีๆหมี่ฮุ้นก็คว้าจับเป็น จับนู่นจับนี่ใหญ่ ยังกะเปิดสวิทช์ น่าแปลกดี ไม่ใช่ค่อยๆเอื้อมไปแตะนะ แต่ว่ามีอะไรมาใกล้หน้า จะตะปบเลย หม่าม้า ปะป๊าเอาหน้าเข้าไปใกล้ โดนตะปบตลอด เล็บเล็กๆของหนูก็คมไม่ใช่เล่นเลย
แต่ปะป๊าไม่ยอมให้หนูตะปบเปล่าๆหรอกนะ หมี่ฮุ้นตะปบป๊าทีหนึ่ง ก็จะโดนป๊าจูบทีหนึ่ง ตะปบจูบ ตะปบจูบ มหว่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า

วันนี้ไม่ธรรมดาครับ นอกจากจะเป็นวันครบรอบวันเกิดอายุสี่เดือนของหมี่ฮุ้นแล้ว ผมยังได้ยินเสียงหมี่ฮุ้นหัวเราะเอิ๊กๆ เป็นครั้งแรกอีกด้วย! โอ้โห ดีใจเกือบขาดใจตาย ถึงแม้จะไม่รู้ว่าหมี่ฮุ้นหัวเราะอะไรก็ตาม

เหตุเกิดเมื่อประมาณห้าทุ่มครึ่งวันนี้ หลังจากหม่าม้าพาหมี่ฮุ้นไปราตรีสวัสดิ์อาม่า ขากลับเปิดประตูห้องเข้ามาเห็นหน้าปะป๊า หมี่ฮุ้นสะกดอาการไม่ไหว หัวเราะลงลูกคอเอิ๊กอ๊ากสองลูก แล้วก็เงียบหายไป เหลือแต่รอยยิ้มประดับแก้มเต่งๆ ไม่ว่าปะป๊าจะพยายามเท่าไหร่ หมี่ฮุ้นก็ไม่ยอมโชว์ลูกคออีกเลย จบข่าว

เมื่อวานนี้หมี่ฮุ้นคว่ำเองได้เป็นครั้งแรก เย… มาม้านั่งดูหมี่ฮุ้นนอนดิ้นดึ๊กดั๊กๆจากท่าหงายเป็นตะแคงแล้วเป็นคว่ำ ตอนแรกก็ทับแขนนึงก่อน นึกอยู่ว่าจะช่วยจับออก แต่เอ๊ะดูเฉยๆไปเรื่อยๆดีกว่า แล้วหมี่ฮุ้นก็ค่อยๆขยับจนดึงแขนออกมาได้สำเร็จ แปลงร่างเป็นนอนคว่ำได้สมบูรณ์ ตื่นเต้นมาก ยังกะลูกรับปริญญายังไงยังงั้น

สามสี่วันมานี้หมี่ฮุ้นเริ่มเล่นเป็น เริ่มมีปฏิกิริยาโต้ตอบ ส่งเสียงอ้อแอ้ๆแล้ว บางครั้งมีการหวีดร้องด้วย หญิงมาก น่าชื่นใจ ผมพยายามจะถ่ายวิดีโอเก็บไว้หลายครั้งแล้ว จะได้เอามาโพสต์ในนี้ให้ดู แต่ว่าหมี่ฮุ้นยังตื่นกล้องอยู่ พอยกกล้องขึ้นปั๊บ หมี่ฮุ้นจะมองกล้องแล้วทำตัวเกร็ง หยุดส่งเสียงไปเลย ไม่ไหว
สงสัยของอย่างนี้ต้องมีการเทรน เดี๋ยวโตขึ้นเกิดสวยเหมือนพอลล่าขึ้นมา แต่ตื่นกล้องตัวเกร็งเหมือนตอนนี้คงไม่ได้เกิดกัน ฮึ่ม

หมี่ฮุ้นสามารถควบคุมการใช้แขน และมือดีพอที่จะเอามือเข้าปากได้แล้ว เมื่อกี๊นี้งอแง เอามือเข้าปากแล้วดูดเสียงดังจ๊วบๆเสียหญิงมาก ปะป๊าดุว่าก็ทำหน้างงๆ เสร็จแล้วก็ยกขึ้นดูดจ๊วบๆต่อ โบราณว่าให้เอาบอระเพ็ดทามือ แล้วจะแก้ปัญหานี้ได้ แต่แหม่… สงสัยต้องรอแก้ปัญหานี้ตอนซักหกเดือนไปแล้วล่ะ เพราะว่าตอนนี้แค่เกือบสองเดือน หมี่ฮุ้นกินแต่นม ยังกินกล้วยบด กินข้าวอะไรไม่ได้เลย จะให้กินบอระเพ็ดเลยออกจะแอ๊ดว้านซ์ไปหน่อย
อ่านต่อ »