หมี่ฮุ้นอายุเดือนกว่าๆแล้ว…
เวลาคนถามผมว่าหมี่ฮุ้นเลี้ยงยากหรือเปล่า ผมก็ตอบไม่ถูกเหมือนกัน หนึ่งเพราะว่า แม่มันเลี้ยง ผมได้แต่เล่น ฮ่า ฮ่า สองเพราะว่ายากเป็นคำที่ต้องมีการเปรียบเทียบ และเป็นคำที่ subjective
เท่าที่สังเกตุดู ผมก็ไม่ได้รู้สึกว่าหมี่ฮุ้นจะเลี้ยงยากกว่าลูกมนุษย์คนอื่นๆที่ไหน หิวก็กิน อิ่มก็นอน เหมือนทารกคนอื่นๆ การสื่อสารก็มีอยู่อย่างเดียวคือการร้องไห้ หิว ปวด(อึ ท้อง) ร้อน ง่วง อึดอัด เจ็บ ได้แต่ร้องไห้บอก แต่การร้องไห้แต่ละความรู้สึกก็มีความแตกต่างกันไป แต่ละแบบก็น่ารักหมด (ตามประสาคนเห่อลูก) ผมชอบดูตอนมันร้อง อยากให้ร้องนานๆ เพราะว่าเสียงและหน้าตาท่าทางมันน่ารักดี มีร้องสะอึกสะอื้น เบะปาก ร้องไห้จ้าดังลั่น ร้องแบบอุแว้ๆ ร้องสองแว้แล้วหยุดสังเกตุการณ์ ดูแล้วฮาดี วันหลังจะหาทางอัดเสียงเก็บเอาไว้
สรุปว่าหมี่ฮุ้นเลี้ยงยากถ้าคนเลี้ยงไม่มีอารมณ์ แต่ถ้ามีอารมณ์แบบว่าเห็นอะไรก็น่ารักไปหมดเนี่ย ยังไงก็ไม่ยาก

Leave a Reply