หมี่ฮุ้นโดนตี

เมื่อกี๊หมี่ฮุ้นโดนปะป๊าตี

หมี่ฮุ้นชอบเอาเล็บมาข่วนหน้าปะป๊า ชอบกัด ชอบจิก พอปะป๊าเจ็บร้องโอ๊ย หมี่ฮุ้นก็หัวเราะชอบใจ (แต่ปะป๊าไม่ชอบใจด้วย เพราะเจ็บมาก หมี่ฮุ้นไม่ยั้งเลย)

ยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ มันเขี้ยวสุดๆ พอดุไปก็ไม่เคยหยุด ทั้งปะป๊าหม่าม้าบอกให้ขอโทษก็ยกมือขอโทษแล้วก็แกล้งปะป๊าต่อด้วยความเมามัน

เมื่อกี๊หมี่ฮุ้นเอาอีก ทั้งข่วนทั้งจิกหน้าปะป๊า จับมือหมี่ฮุ้น มองหน้าแล้วบอก “หยุดนะหมี่ฮุ้น ทำอีกปะป๊าจะตีนะ” หมี่ฮุ้นไม่ฟัง ข่วนต่อ

ปะป๊าเลยจับมือซ้ายหมี่ฮุ้นมาตี เพี๊ย! สองที แรงขนาดปะป๊าเองยังเจ็บมือ หมี่ฮุ้นชะงัก หน้าเสียปากเบะแล้วร้อง “โอ๊ยเจ็บ โอ๊ยเจ็บ” รีบลงจากเตียงไปเกาหน้าประตูห้องน้ำที่หม่าม้าอาบน้ำอยู่ ร้องไห้ฮือๆ…

โอย… จะบอกว่าไอ้ตอนเห็นหน้าหมี่ฮุ้นเบะ แล้วก็ร้องน่ะ ปะป๊าแทบจะหัวใจสลาย อยากจะรีบดึงหมี่ฮุ้นเข้ามากอดและปลอบ ปะป๊ารู้สึกแย่สุดๆ อยากเอาหัวทิ่มชักโครกตายไปเดี๋ยวนั้น

จริงๆเดี๋ยวนี้ ถ้าหมี่ฮุ้นหกล้ม เดินไม่ดูเอาหัวไปชนขอบโต๊ะ แล้วร้องไห้ ปะป๊าก็ไม่ค่อยได้เข้าไปโอ๋ไปปลอบ เพราะว่ามันทำเอง เดี๋ยวมันก็หายเอง ไม่เห็นจะเป็นอะไร ซึ่งหมี่ฮุ้นก็ร้องแอะเดียว หายตกใจ หายเจ็บก็เลิก

แต่ว่าครั้งนี้ หมี่ฮุ้นเจ็บและตกใจเพราะน้ำมือปะป๊าเอง มันผิดกันเยอะเลย… แบบว่าโอย คิดแล้วยังเศร้าอยู่เลย

หมี่ฮุ้นจ๋า ปะป๊ารักหนูนะ