OMG! needle!

วันนี้เพิ่งเห็นหมีฮุ้นร้องไห้ด้วยความเจ็บปวดเป็นครั้งแรก เสียดายไม่ได้เอากล้องติดไปด้วย
หมีฮุ้นอายุครบหนึ่งเดือนวันนี้ ซึ่งตรงกับวันนัดฉีดวัคซีน…(เดี๋ยวมาเติมทีหลัง) เราเลยต้องพาหมี่ฮุ้นไปขึ้นเขียง มือเข็มเป็นคุณพยาบาลหน้าตาทรงคุณวุฒิ มาถึงปั๊บ เฉาะปุ๊บ
หมีฮุ้นทำหน้าตกใจมาก แล้วก็ร้องไห้ออกมาแบบเจ็บปวด ซึ่งผมดูแล้วก็ขำปนสงสาร ขำที่ไม่เคยเห็นมาก่อนว่าอีหนูมันทำหน้าแบบนี้ได้ด้วย สงสารเพราะ แหม่…ใครจะไปอยากโดนเข็มเจาะ
ตั้งแต่มันเกิดมา สงสัยครั้งนี้คงจะเป็นครั้งแรกที่หมี่ฮุ้นเรียนรู้ความเจ็บปวด ตอนร้องนี่มันทำหน้าตกใจ งง เสียใจปนๆกัน แบบว่าไม่เชื่อว่าความเจ็บมีจริง หรือว่าทำไมป๊าถึงปล่อยให้คนทำหนูเจ็บได้ ฮือ ฮือ
ตอนนี้ประมาณตีสอง หมี่ฮุ้นเพ่ิงจะหลับ ตั้งแต่ประมาณสี่ทุ่ม ให้กินนมแล้ว อึก็แล้ว อะไรก็แล้ว หมี่ฮุ้นก็ยังมีอาการแปลกๆ แบบอยู่ๆก็ร้องไห้จ้าขึ้นมา แบบไม่ได้หิว เหนื่อย ง่วง หรือปวดท้อง อะไรทั้งสิ้น ผมกับก้อยก็เลยสรุปว่า อีหนูมันยังจำเหตุการณ์เมื่อกลางวันได้อยู่ แล้วคงจะนึกกลัวและตกใจขึ้นมาเป็นพักๆ น่าสงสาร