ว๊า…พอจะเขียนบล็อกนี้แล้วก็นึกขึ้นได้ อยากบ้องหัวตัวเองซักที
วันนี้พาก้อยกับหมี่ฮุ้นไปเดินเล่นที่สยาม เห็นบ่นๆว่าอยากไปเดินสยามตั้งนานแล้ว เห็นเป็นโอกาสดี เลยพาไปวันนี้ พาไปนั่งที่สตูดิโออยู่เกือบห้าชั่วโมง ก้อยพาหมี่ฮุ้นไปเดินวนสยามอยู่ซักสิบนาทีได้ กลับมาบอกพอแล้ว เห็นแล้ว (กลับบ้านได้ อารมณ์ประมาณนั้น) โถ่… นี่บอกว่าจะไปนั่งกินอาหารร้านอร่อยๆแถวสยามยังอิดออด จะไปกินก๋วยเตี๋ยวแถวทางกลับบ้านเลย แหม่ อุตส่าห์เข้ากรุงทั้งที จะกลับไปกินข้าวแถบชานเมืองอีกได้ไงกัน
ที่อยากจะบ้องหัวตัวเองก็คือ ลืมเอากล้องติดไปด้วย เอนทรี่นี้ก็เลยไม่มีรูปหมี่ฮุ้นในสยามสแควร์ให้ดู เซ็งเลย ไม่มีรูปตอนหมี่ฮุ้นทำเล่นหูเล่นตากับน้าๆอาๆที่ออฟฟิศปะป๊าด้วย เซ็ง
เหมือนตอนนี้หมี่ฮุ้นจะไม่กลัวคนแปลกหน้าแล้ว เล่นได้ยิ้มได้กับคนแปลกหน้า แถมดูท่าทางจะเป็นเด็กชอบความสนใจ วันนี้น้าอาสี่ห้าคนมายืนมองดูหมี่ฮุ้นอยู่ หมี่ฮุ้นก็หันหน้าไปมองคนนู้นทีคนนี้ที ยิ้มไปเขินไป ทำหน้าชอบอกชอบใจด้วย แปลกดี

September 24th, 2008 at 2:33 pm
หมี่ฮุ้นนนนนน!!!!!
ป้านุ่นคิดถึงหมี่ฮุ้นฮุ้นฮุ้นฮุ้นนนนน!!!!!!!
อยากเล่นกะหมี่ฮุ้นฮุ้นฮุ้นฮุ้นนนนน!!!!!!!
เมื่อไหร่จามาอีกกกกกกก
อยากเล่นด้วยยยยยยยย
joob…jooooooooobbbb!!!!!
ป้านุ่นนนนนนนนนนนน…..
หมายเหตุ กรุณาอ่านออกเสียงเอคโค่มากๆ จะได้อารมณ์ที่ชัดเจน