ป๊ะป่า ม้าหม่า

ตั้งแต่สามสี่วันที่แล้ว หมี่ฮุ้นก็เริ่มเปล่งเสียงเป็นคำว่า “ป๊ะป่า ม้าหม่า” ได้ (สำเนียงฝรั่งนะเนี่ย) แต่ได้แบบมั่วๆซั่วๆ ไม่รู้ว่าความหมายของมันคืออะไร รู้แต่ว่าตอนงอแง ไม่พอใจ เวลาพูด ป๊ะป่า ม้าหม่าแล้วเหมือนจะทำให้สถานการณ์ดีขึ้น

แต่โดยมากมักจะพูดว่า “ม้าหม่า” มากกว่า เพราะว่าพูด “ม้าหม่า” แล้วเห็นผลกว่า ม้าหม่าปุ๊บ นมมาปั๊บ พูดป๊ะป่าแล้วก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา แต่จำต้องพูดเพราะว่าโดนป๊ะป่ากรอกหูทุกวันตั้งแต่ยังอยู่ในท้องด้วยซ้ำ ถ้าไม่พูดเดี๋ยวจะยิ่งโดนไอ้ตัวป๊ะป่าเซ้าซี้อีกแน่ๆ

แต่สรุปแล้ว ทำเป็นตัวอย่างดีกว่าพูดครับ เห็นได้ชัดเลย เพราะแม่หมี่ฮุ้นนานๆจะสอนให้เรียกซักที แต่พอเรียกแล้วหมี่ฮุ้นมักจะได้ผลตอบแทนคุ้มค่า เช็ดอึล้างก้น กินนม กล่อมนอน ได้ผลทันตาเห็น แต่ปะป๊าน่ะ เรียกแล้วก็ได้แต่เข้ามาฟัดซักสองที แถมยังเอาหนวดหรอมแหรมมาถูแก้มหนูให้ได้รำคาญอีกต่างหาก บางครั้งหนูแค่อยากเอาใจเลยหัวเราะเอิ๊กอ๊ากให้ได้ยินบ้าง แต่ก็นั่นแหละ หนูจำต้องเรียกบ้างเพราะกลัวปะป๊าจะน้อยใจ