ตอนนี้หมี่ฮุ้นอายุครบเจ็ดเดือนแล้ว เริ่มซนมากขึ้น ตื่นปุ๊บคลานทันที ไม่มีหยุดนิ่ง เลยทำให้ลงไปนอนแอ้งแม้งข้างเตียงเป็นครั้งที่สองแล้ว
จากรูปจะเห็นว่าหมี่ฮุ้นมีฟันขึ้นสองซี่แล้ว ชอบใช้งานฟันทั้งสองซี่นี้มาก คว้าอะไรเป็นจับกัดตลอด เห็นกรามเล็กๆฟันเล็กๆอย่างนี้ กัดเจ็บมาก โดยเฉพาะนิ้วป๊านิ้วม้าจะกัดเจ็บเป็นพิเศษ ทีนิ้วตัวเองล่ะแค่อมๆเท่านั้นเอง
อีกอย่างที่หมี่ฮุ้นชอบเล่นมากก็คือเป่า แบบผมกำลังนอนชันเข่าอยู่ดีๆ หมี่ฮุ้นก็คลานมาเกาะแล้วก็เอาปากเป่าหัวเข่าผม เละไปหมด ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าเด็กวัยนี้ไปเรียนการเป่าปาก เล่นน้ำลาย เป่าพุง เป่าหัวเข่ามาจากไหน ไม่ได้มีใครสอนมันซะหน่อย แต่เท่าที่ลองถามดูปรากฏว่าทำเหมือนๆกันหมด มันอยู่ในยีนหรือยังไงกัน
August 3rd, 2008 at 10:59 am
ตกเตียงสองครั้งแล้ว เจ๊บไหมจ้า
August 3rd, 2008 at 10:56 pm
ครั้งที่สองนี่ดูท่าจะไม่เจ็บเท่าไหร่ ลงมาเสียงไม่ค่อยดัง เหมือนเอาทั้งตัวลง ไม่ได้เอาหน้าผากลงเหมือนคราวที่แล้ว คราวนี้ร้องไห้จ้าแป๊บเดียวก็หยุด
นี่ตกลงกะแม่หมี่ฮุ้นว่า ถ้าตกเตียงอีกครั้งคงจะเอาเตียงออกแล้วเหลือแต่ฟูกนอนกันแล้วล่ะ
September 24th, 2008 at 12:39 pm
หมี่ฮุ้นเอ๊ย!!
อันนี้ป้าโดนแล้วกะตัว วันก่อนที่หมี่ฮุ้นไปเที่ยวหยาม เราก้อได้เจอกัน เดินเข้าไปที่สตูปั๊บ เห็นไอ้ตัวเล็กๆนั่งอยู่ ป้างี้ตรงดิ่งและแหวกผู้คนที่รายล้อมเข้าไปเล่นทันที แบบไม่ต้องถามว่าลูกใคร ก็แหม..โขกป่าป๊าออกมาขนาดนี้ (รับรองสำเนาถูกต้อง) จากนั้นหมี่ฮุ้นก็มองหน้า คงถามตัวเองในใจว่า “ตัวอารายฟ่ะ” ซักเดี๋ยวเริ่มชินหน้าก็ “ปรื่ออออ” ออกมา ความรู้สึกของป้ามันเหมือนความเย็นฉ่ำจากสายฝน แต่มันไม่ใช่สายฝน มันเป็นน้ำลายของหมี่ฮุ้นนั้นเอง บ้างก้อเป็นฝอย บ้างก้อเป็นหยดแหมะ แต่เอาเฮอะ..ยังงัยป้าก้อร้ากก
วันหลังก้อมาเที่ยวใหม่ละกันนะ..ป้าจารอ…
รักนะจุ๊บุ จุ๊บุ
ป้านุ่น..