7 เดือนผ่านไป…

บรึ๊ยยยย… ผ่านไปแล้วเจ็ดเดือนจากโพสต์สุดท้าย นอกจากงานยุ่ง ได้อยู่กับหมี่ฮุ้นน้อยลง อยู่นอกบ้านมากขึ้นแล้ว ก็คงต้องยอมรับว่าเห่อน้อยลง…มั๊ง

จริงๆแล้ว เจ็ดเดือนนี่มีความเปลี่ยนแปลงที่น่าจะบันทึกไว้เยอะอยู่ โดยเฉพาะเรื่องพัฒนาการทางภาษาของหมี่ฮุ้น พวกการใช้ศัพท์ที่จำผู้ใหญ่มาพูด แล้วมาใช้เองแบบขำๆ นี่มีให้ฟังได้ทุกวัน เสียดายที่ปะป๊ามันขี้เกียจ…แหะๆ

เอาซักเรื่องนึงแล้วกัน

ช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมา ปะป๊าทำตัวดี อยู่บ้านให้หมี่ฮุ้นเห็นหน้าไม่มีขาด หมี่ฮุ้นก็เลยเริ่มรักปะป๊าขึ้นมาบ้าง สามารถเป็นตัวจริงของเธอได้ถ้าแถวนั้นไม่มีหม่าม้า อาม่า ปู่จ๋า ย่าจ๋าอยู่

เมื่อวานหม่าม้าไปทำกับข้าวเย็นในครัว เปิดซินเดอเรลล่าให้หมี่ฮุ้นดู ในขณะที่ปะป๊านั่งเล่น Facebook อยู่ในห้องข้างๆ

อยู่ดีๆ หมี่ฮุ้นเกิดเหงาอะไรไม่รู้ เดินเข้ามาในห้องปะป๊า ดึงมือปะป๊าจากแป้นพิมพ์โน้ตบุ๊ค แล้วพูดว่า “ปะป๊าออกไปดูแลหมี่ฮุ้นนิดหน่อยนะคะ” …หึหึ จะไปปฏิเสธไหวเร้อ น่ารักขนาด