หมี่ฮุ้นคิดอะไรอยู่นะลูก

ช่วงนี้หมี่ฮุ้นช่างพูดมาก เลียนแบบไปได้ซะทุกคำพูด รู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้าง ส่วนใหญ่หมี่ฮุ้นจะไม่รู้ความหมายหรอก แต่อาจจะเดาได้จากสถานการณ์และสิ่งแวดล้อม

เวลาปะป๊ากินข้าว ปะป๊ามักจะไม่แบ่งให้หมี่ฮุ้นกิน แต่หมี่ฮุ้นก็ทำหน้าตาอยากกิน เดินเข้ามาหา มาดูชามข้าวปะป๊าแล้วพูดว่า “กินให้ กินให้” (แปลว่าหนูจะกิน) ปะป๊าก็ทำท่าทางมือพัดปากแล้วบอกว่า “ไม่ได้ลูก หมี่ฮุ้นกินไม่ได้ เผ็ดๆ” หลังจากนั้น เวลาหมี่ฮุ้นเห็นปะป๊ากินอะไร หมี่ฮุ้นก็แค่เดินเข้ามาหา เอามือพัดปากตัวเองแล้วบอก “เผ็ดๆ” (ปะป๊าก็เลยกินขนมคนเดียวได้สบายใจ ไชโย :D)

อ้อ…จริงๆแล้วที่ใช้มุขนี้ได้ผลก็เพราะว่าเคยให้หมี่ฮุ้นลองชิมของเผ็ดจริงๆดูแล้วด้วย แค่แตะปลายๆช้อน หมี่ฮุ้นก็ทำหน้าแปลกๆ ตาโต สั่นหัวไปมา แบบทำอะไรไม่ถูก พร้อมกับแลบลิ้นออกมาด้วย ฮ่า ขำ

เมื่อก่อนตอนยังพูดไม่ได้ เวลาหมี่ฮุ้นเดินเข้าใกล้ปลั๊กไฟแล้วจะเอานิ้วไปจิ้ม หมี่ฮุ้นก็มักจะได้ยินเสียงประสานจากหม่าม้า ปะป๊า “หมี่ฮุ้น!”

ตอนนี้หมี่ฮุ้นพูดได้บ้างแล้ว บางทีหมี่ฮุ้นเดินเข้าใกล้ปลั๊กไฟ ทำท่าจะเอานิ้วจิ้มเหมือนเดิม หมี่ฮุ้นกลับพูดเอง “หมี่อุ๊น!” แล้วก็หันมามองปะป๊า… เอาสิ

ช่วงที่ผ่านมาหมี่ฮุ้นสามารถต่อ ก.ไก่ ถึง ฮ.นกฮูกได้ โดยใช้วิธีต่อคำ

หม่าม้า: “ก เอ๋ย ก…”
หมี่ฮุ้น: “ไก่”
หม่าม้า: “ขอไข่ใน…”
หมี่ฮุ้น: “เย้า”
หม่าม้า: “ขอขวดของ…”
หมี่ฮุ้น: “เยา”

ไปเรื่อยๆจนถึง ฮ นกฮูก ถูกบ้างผิดบ้าง ลืมบ้างสองสามตัว เวลาตัวไหนไม่ต่อทันที หม่าม้าก็จะ “ดอชะดาหุน….หุนอะไรลูก” หมี่ฮุ้นก็จะตอบ “หัน”

เมื่อตะกี๊หม่าม้านั่งบนเตียง กำลังจะกล่อมหมี่ฮุ้นนอน หมี่ฮุ้นก็เข้ามากอด มาซบอกหม่าม้านิ่งๆ บรรยากาศน่าหลับ หม่าม้าก็พืมพำขึ้นมา “หมี่ฮุ้นคิดอะไรอยู่อ่ะลูก”

หมี่ฮุ้นตอบมาเบาๆ “…ตี้………..คิตตี้”